آرامی در طوفان؛ صلحی که فراتر از شرایط است

در همان ساعت او برخاست، باد را نهیب داد و به دریا گفت: ساکت شو و خاموش باش! باد فرو نشست و آرامی کامل پدید آمد.
مرقس ۴: ۳۹

صلح مسیح، نه نبود طوفان، بلکه حضور او در وسط طوفان است.

 کوری تن بوم

زندگی پر از طوفان‌هاست؛ طوفان نگرانی، طوفان ترس، طوفان‌هایی که شبانه به سراغمان می‌آیند و آرامش را از ما می‌گیرند.
اما در قلب هر طوفان، صدایی است که هنوز زنده است صدایی که میگوید:  آرام باش!
آرامی واقعی از تغییر شرایط نمی‌آید، بلکه از حضور کسی می‌آید که حتی بادها و دریاها از او اطاعت می‌کنند.

آرامی در میان آشوب

• آرامی مسیح به شرایط وابسته نیست:
  او در دل همان طوفان ایستاد و فرمان داد. آرامی او، آرامی سلطنتی است.
• آرامی مسیح، ترس را خاموش می‌کند:
  وقتی حضور او را باور می‌کنی، ترس‌های درونت ساکت می‌شوند حتی اگر باد همچنان بوزد.
• آرامی مسیح، وعده‌ای دائمی است:
  او وعده داده است که هرگز ما را ترک نمی‌کند؛ پس آرامی او همیشه در دسترس است.

چرا این حقیقت امیدبخش است؟

چون به ما یاد می‌دهد صلح، در نبود مشکلات نیست بلکه در شناخت حضور اوست.
وقتی نگاهت از موج‌ها به عیسی می‌افتد، طوفان بیرونی همچنان هست، اما طوفان درونت آرام می‌شود.

دعای امروز

ای عیسی خداوند، وقتی بادها می‌وزند و امواج مرا می‌ترسانند، به صدایت گوش می‌دهم که می‌گوید: «آرام باش!»
کمکم کن به  تو نگاه کنم، نه به طوفان‌های اطرافم. بگذار آرامی تو در قلبم جاری شود و ترسم را خاموش کند.
آمین.