برای خداوند منتظر باش و قوی شو و دلت را تقویت خواهد داد. بلی، منتظر خداوند باش.
مزمور ۲۷: ۱۴
امید مسیحی نه آرزو، بلکه یقینِ حضور خدا در آیندهای ناشناخته است.
جی. آی. پَکِر
انتظار، یکی از دشوارترین بخشهای ایمان است. روزها میگذرند، دعاها بیپاسخ میمانند و قلب گاهی خسته میشود.
اما همین انتظار، همان جایی است که ایمان شکل میگیرد و ریشه میدواند. این سکوت، بیعملی نیست؛ بلکه زمانی است که خدا در پس پرده، کاری عمیق در دل ما انجام میدهد.
انتظار؛ مدرسهای برای ایمان
- انتظار، جایی است که ایمان رشد میکند:
خدا از تأخیرها استفاده میکند تا قلب ما به او تکیه کند، نه به نتایج. - انتظار، زمانی برای تقویت دل است:
مزمور وعده میدهد که خدا در این سکوت، قلب را تقویت میکند و جان را استوار میسازد. - انتظار، نشانه امید زنده است:
امیدی که به خدا بسته شده، ناامید نمیکند، چون به شخصیت وفادار او تکیه دارد.
چرا این حقیقت امیدبخش است؟
چون به ما یادآوری میکند که تأخیرهای خدا، انکار نیستند.
او منتظر نمیگذارد تا ما را رها کند، بلکه تا در ما چیزی را کامل کند.
در سکوتی که طولانی بهنظر میرسد، صدای او هنوز زنده است:
قوی شو، دلت را تقویت خواهد داد.
دعای امروز
ای خدای وفادار، در زمانهایی که انتظارم طولانی میشود، به من صبری بده که تو را باور کنم.
کمکم کن در سکوت، دل من از امید تو قوت بگیرد. یادآوری کن که حتی وقتی نمیبینم، تو در حال کار هستی.
آمین.